Audrey w obliczu zmian
1967 roku miał szczególne znaczenie w życiu i karierze Audrey Hepburn. To wtedy ratująca od lat małżeństwo z Melem Ferrerem aktorka uświadomiła sobie beznadziejną walkę i różnice nie do pogodzenia. Osobiste doświadczenia wyznaczyły kierunek zmian, które nie tylko doprowadziły do późniejszego rozwodu gwiazdy, ale też rozpalenia w niej chęci zmiany dotychczasowego repertuaru filmowego.
Audrey była przed czterdziestką, a producenci wciąż widzieli ją w rolach słodkich podlotków i romantycznych dam przeżywających rozterki serca. Chciała zerwać etykietę niewinności i pokazać, że stać ją na więcej. We wspomnianym roku zagrała w dwóch przełomowych obrazach: „Dwoje na drodze” oraz „Doczekać zmroku”, w którym wcieliła się w niewidomą kobietę walczącą o przetrwanie we własnym domu, który pozostaje pod ostrzałem niebezpiecznych gangsterów.
W „Dwoje na drodze” wykreowała bohaterkę z długoletnim stażem małżeńskim i świadomą blasków oraz cieni swego związku. Rola niosła autobiograficzne nawiązania, ale umożliwiła też gwieździe zerwanie maski grzecznej elegancji w kwestii zaprezentowanej garderoby.
Duch czasów
Komediodramat Stanleya Donena wyrażał buntowniczego ducha ówczesnego społeczeństwa stojącego u progu przemian obyczajowych. I taki był też w swojej konstrukcji – z nowatorską techniką zrywającą z tradycyjnym kręceniem i narracją składającą się z kilku retrospekcji. Audrey Hepburn wiedziała, że historia przeżywającego kryzys małżeństwa opowiedziana we flashbackach zakłada najdoskonalszą formę autentyczności. Jej bohaterka podobnie musiała stanowić odpowiedź na nowoczesny wzorzec kobiecości epoki Beatlesów i rebelii. Kostiumy odegrały w tym kluczową rolę.
Aktorka wzbraniała się przed największymi trendami sezonu w postaci ekscentrycznego wzornictwa czy intensywnych, jaskrawych kolorów. Opowiedziała się jednak za innowacyjnymi fasonami i casualowym komfortem w postaci nieśmiertelnego duetu jeansów i prostej bluzki, uzupełnionego przez wygodne trampki. Takiej Audrey widzowie jeszcze nie widzieli.
Ze względu na różnorodne epizody z życia ekranowego małżeństwa Wallace’ów, styl bohaterki Audrey ewoluuje w zależności od utrwalonego momentu jej życia. Raz widzimy ją jako współczesną damę w sweterku i białym kołnierzyku na wzór „quiet luxury”, a za chwilę – w nieco ekscentrycznej wersji znudzonej małżeństwem kobiety sukcesu, która skrywa się za futurystycznymi okularami.
Ten poważny i wręcz nowobogacki wizerunek kontrastuje z ujęciami bohaterki z czasów jej młodości, kiedy to bez fortuny na koncie chwyta dzień i jest gotowa na spontaniczne działania. Wtedy też możemy podziwiać jej lekkość i entuzjazm wyrażany przy pomocy geometrycznych sukni w pastelowym odcieniu, o zwiewnym kroju w kształcie litery A. Doskonale oddaje to klimat dekady zdominowanej przez wolność ruchu hippisowskiego. Na ekranie nie brakuje ponadto sportowych kompletów, które pochodziły od Mary Quant, w tym dżersejowych bluz z kołnierzem i zapięciem na zamek błyskawiczny.
Za stylizacjami do „Dwoje na drodze” stał kostiumolog Ken Scott, który zaproponował Audrey współpracę nie tylko ze wspomnianą Mary Quant, ale też Paco Rabanne. Ten ostatni pomógł gwieździe w symbolicznej przemianie z romantycznej i dystyngowanej dziewczyny w kobietę z krwi i kości, a tym samym – w lepszym wejściu w rolę, w której Audrey czerpała z prywatnych doświadczeń.
Suknia-kolczuga, która zmieniła wszystko
Kluczowa pozostaje stylizacja z przyjęcia, w której główne skrzypce gra sukienka-kolczuga od Paco Rabanne. Metaliczne suknie z krążków stały się znakiem rozpoznawczym projektanta, który nadał kobiecości niezależny wymiar i podkreślił jej siłę. Za sprawą tego projektu Hepburn przełamała subtelny wizerunek.
Rabanne wydobył z niej drapieżność, a aktorka – dosłownie – błyszczała na ekranie. Długość mini, prosty krój i krótki rękaw podkreśliły nowoczesny wymiar kreacji, natomiast efektowności całej stylizacji dodał mocny makijaż oraz długie, składające się z okrągłych blaszek nawiązujących do sukni Rabanne kolczyki. Nie bez znaczenia pozostawała krótka fryzura Audrey Hepburn z zawadiacko zaczesaną grzywką. Całość robiła piorunujące wrażenie i uwydatniła pewność siebie filmowej Joanny Wallace.
Królowa Hollywood, jakiej nie znacie
Choć w świadomości kinomanów Audrey zapisała się jako ikona delikatności i dziewczęcego uroku, to za kulisami była kobietą pełną namiętności oraz niejednoznacznych twarzy. Skrzętnie ukrywany przez większość filmowców seksapil aktorki znalazł ujście w nawiązanym na planie romansie z partnerującym jej Albertem Finneyem. Ich sekretna relacja podsyciła nieoczywisty wymiar wizerunku Hepburn, który – wbrew powszechnym stereotypom – wymykał się jednoznacznej ocenie.
Stojący za kamerą filmu Stanley Donen, który już wcześniej współpracował z Audrey przy okazji „Szarady” (1963), wspominał później zachowanie aktorki za kulisami „Dwoje na drodze” słowami: „W tych dniach była taka wolna, taka szczęśliwa. Nigdy jej takiej nie widziałem”.
Więcej o sylwetkach kobiet znajdziecie tutaj.



