Fasony
Jak się okazuje fasony wcale się nie zmieniły ;-). Bardzo popularne były wtedy majtki ozdobne z szerokimi nogawkami tzw. motylki. Pod sukienki kobiety obowiązkowo zakładały haleczki sięgające tuż za kolano, rozkloszowane u dołu i podkreślające biust. Niezbędnym elementem był pasek do pończoch, który za pomocą metalowych żabek, przyszyty do gumy podtrzymywał pończochy. Takie pasy mogły być modelujące lub zwykłe bawełniane. Pasy damy zamawiały przeważnie u gorseciarki, bo ich krój był ważny, ponieważ modelował sylwetkę. Tęższe kobiety nosiły elastyczne gorsety, modelujące talię oraz trzymające biust. Staniki miały formę dwóch zszytych trójkątów. Takie luksusy jak jedwabna bielizna były trudno osiągalne. Nosiło się taką z cienkiego płótna, batystu.
Moda
W poradniku Pani modna i praktyczna można przeczytać: bieliznę – halkę należy wkładać tak, aby na dwa lub trzy centymetry była widoczna u dołu. Spod ciemnej spódniczki wygląda wesoło biała koronka czy ząbki z płótna, to dodaje sukni naiwnego uroku naszych prababek. Naiwność zaczynała być modna.
W ciągu dnia pod sukienką obowiązkową bielizną była koszulka.
Na wieczór dobrze było wskoczyć w długi do samej ziemi, niezwykle efektowny szlafrok z bardzo mocno rozkloszowanym dołem i szerokimi ramionami. Prawdopodobnie mało która Polka miała taki luksusowy strój do chodzenie po domu, szczególnie, że jego uszycie wymagało dużej ilości materiału. Takie szlafroki były modne ponieważ nosiły je gwiazdy kina, które w czasach okupacji były dla wielu Polek źródłem inspiracji i wiedzy o tym, co jest modne. Marlena Dietrich, Greta Garbo były ikonami mody. Dla Polek również inspirujące były rodzime aktorki: Hanka Ordonówna czy Tola Mankiewiczówna.
Zachwycanie się modną bielizną w czasach, kiedy są na świecie „rzeczy ważniejsze“, wydawać się może teraz dziwne. A jednak… w czasie wojny i zagrożenia życia, kobiety zwracały uwagę na strój. Być może dlatego, że odciągały ich myśli od ciężkiej rzeczywistości i dawały nadzieję.
