Freelancer
Marta pracuje, jako freelancer, żyje od zlecenia do zlecenia. Jest grafikiem po Akademii Sztuk Pięknych. Umie pięknie komponować obraz na zdjęciu, a że jest osobą lubianą, często zapraszana jest na imprezy i bankiety znajomych ze studiów, którym się udało zaistnieć w branży i odnieść sukces na rynku sztuki. Bankiety, wernisaże i specjalne spotkania dla osób inwestujących w sztukę to świetne tło do zdjęć, które Marta umie doskonale robić. Potem wystarczy dodać jakiś filtr i można pochwalić się na instagramie, jakie to luksusowa życie się prowadzi.
A w realu…
Od pewnego czasu zaczyna się gubić, bo ludzie lajkują, ona błyszczy i czuje się częścią swoich zdjęć, bo wiadomo fajnie jak jest się w centrum zainteresowania i żyje w świecie, o którym jak się niewiele wie, to chce się w nim przebywać. A jak wygląda prawda wie tylko Marta i kilku bliskich jej znajomych, którym regularnie wypłakuje się na ramieniu, kiedy zleceniodawca nie płaci i nowe zlecenia się nie pojawiają.
Marta się boi żyć bez instagrama i w rzeczywistości, której nie da się wykreować przez instagramowe filtry. Życia na normalnych obrotach jakoś nie czuje, bo wieje jej nudą, a ona przyznaje, że uzależniła się od lajków i miłych komentarzy w social mediach. Wie, że każdy jej dzień, gdy nie uda się wykreować fajnej foci jest cienki. Ciągłe wahania. Od stanu totalnej euforii po przytłaczający nastrój, gdy nic się na insta nie dzieje z jej udziałem. Marta, wie, że ma problem, ale póki co nie jest jeszcze gotowa, by zapisać się na przykład na terapię.
Dorota
Inaczej na instagramie kręci się życie Doroty. Ona wrzuca tylko zdjęcia sprzed lat. Była laską w młodości i dobrze o tym wie, jakie wrażenie jej uroda robiła na znajomych. Teraz można powiedzieć, że czerpie korzyści z dawnych lat, bo wciąż dostaje sygnały, czyli komentarze pod postem, jak super wyglądała i jakie piękne zdjęcia. Ale że to już przeszłość, to w ogóle jej nie interesuje. Jej ego jest miło nakarmione. Ostatnio założyła drugi profil, na którym fotografuje się w ubraniach podobnych do tych, które nosi księżna Kate, bo Dorota jest przekonana, że są do siebie podobne. Póki co na tym drugim profilu nie zdobywa aż takie wielkiego uznania, więc kontynuuje wrzucanie już resztek swoich zdjęć z dawnych lat.
Kim są naprawdę dziewczyny o których piszemy, nie wiedzą pewnie one same… i chyba nie chcą się dowiedzieć.
Czego się najbardziej boimy porzucając sławę w social mediach? Normalności, która kojarzy się z nudą. Czyli pozbycia się ciągłych wahań. Niekiedy bardzo mocnych – od euforii do depresji. Normalnie żyć, to znaczy cieszyć się z drobnych rzeczy: celebrować, dostrzegać i zachwycać się. Czerpać przyjemność z tego, jak smakuje herbata.
Z tego jak pada deszcz i świeci słońce. Normalność to też zaangażowanie się w działanie w te, które chcesz naprawdę, a nie musisz. Przeprowadzone badania wśród długo żyjących ludzi potwierdziły, że byli oni szczęśliwi do końca swych dni, bo lubili swoją pracę i swoje działania, które czuli całym sercem, że mają sens…
Moda
Można się zastanowić, jak długo moda na świat według instagrama czy social mediów jeszcze potrwa, bo czy jest sens angażować się w coś, co jest tylko chwilowe.
Z drugiej strony ludzkość stoi dziś na progu ery autyzmu: coraz częściej jesteśmy świadkami ekscentrycznych zachowań, nieprzystosowania do świata, ucieczek w prywatność, do której inni będą wpuszczani tylko za pośrednictwem social mediów. Coraz trudniejsze stają się dla nas bezpośrednie i szczere kontakty międzyludzkie, a wirtualne relacje dają pozorne wrażenie, że bardzo jesteśmy lubiani i mamy dużo znajomych.
autor: Redakcja Damosfery
