Od ekonomistki do królowej kryminału
Pierwsze opowiadanie napisała jako pięciolatka. Nie była to bynajmniej historyjka o dziewczynce marzącej o księciu z bajki. Od razu wiedziała, że zbrodnie i nieprzewidywalne koleje życia spowija mrok, który w dziwny sposób pociąga czytelników. Jej (anty)bohaterem został Święty Mikołaj. Zamiast worka z prezentami dzierżył jednak… narzędzie zbrodni. Mroczna fantazja Camilli skupiła się bowiem na zamordowanej przez brzuchatego brodacza żonie.
Po pióro sięgała doraźnie i dla przyjemności. Przez długi czas sądziła, że z pisania nie uda jej się przeżyć, w końcu imponujące zarobki przyświecają jedynie garstce szczęśliwców cieszących się statusem autora bestsellerów. Nie wierzyła, że dołączy do ich grona. Po racjonalnym namyśle Läckberg rozpoczęła studia ekonomiczne. Przez kilka lat pracowała w zawodzie w Sztokholmie m.in. jako dyrektorka marketingu. Dobrze płatna praca dawała jej stabilizację i spokój o przyszłość.
Święta Bożego Narodzenia ponownie wyznaczyły przełom w jej życiu. Niegdyś pisała o Świętym Mikołaju, jako dorosła ekonomistka otrzymała natomiast od bliskich prezent pod choinkę w postaci kursu pisarskiego. Tam nauczyła się technicznych aspektów tworzenia historii kryminalnych i podszkoliła warsztat.
W 2003 roku powstała jej pierwsza książka: „Księżniczka z lodu”. Camilla Läckberg wzięła sobie do serca słowa prowadzącego kurs, który sugerował umieszczenie akcji jej debiutanckiego dzieła w dobrze znanym miejscu. Zdecydowała się na rodzinne strony – Fjällbackę, dawną osadę rybacką, obecnie miejscowość turystyczną rozsławioną przez powieści Szwedki.
Zbrodnie we Fjällbace
Publikacja ukazująca makabryczne zdarzenia rozgrywające się w malowniczym miasteczku z głównymi bohaterami pisarką Ericą Falck oraz policjantem Patrikiem Hedströmem zapoczątkowała jedną z najsłynniejszych serii kryminalnych w historii skandynawskiej literatury. Przez wszystkie kolejne części czytelnicy śledzili nie tylko wstrząsające zbrodnie i starali się wraz z protagonistami rozwiązać mrożące krew w żyłach zagadki, ale też przyglądali się rozwijającemu uczuciu między wspomnianą Ericą i Patrickiem. Wspólnie przeżywali ich rozterki, rodzącą się miłość, założenie rodziny i wyzwania stojące przed młodymi rodzicami.
Liczne postacie drugoplanowe wciągały zaś odbiorców do świata z pogranicza śledztw i codziennych perypetii ludzi o bogatych osobowościach, ale też niekiedy czyhających w ich wnętrzu demonach. Cechą charakterystyczną prozy Läckberg stało się przenikanie teraźniejszych wydarzeń z przeszłością, której tajemnice i konieczność zgłębienia okazują się kluczowe w zrozumieniu współczesnych zbrodni.
Do tej pory ukazało się 12 książek osadzonych we Fjällbace:
- „Księżniczka z lodu”,
- „Kaznodzieja”,
- „Kamieniarz”,
- „Ofiara losu”,
- „Niemiecki bękart”,
- „Syrenka”,
- „Latarnik”,
- „Fabrykantka aniołków”,
- „Pogromca lwów”,
- „Czarownica”,
- „Kukułcze jajo”,
- „Płaczka”.
Ta ostatnia jest obecna w polskich księgarniach od połowy maja tego roku i nie pozostawia złudzeń w kwestii kontynuacji ulubionej serii fanów Läckberg.
Styl Camilli Läckberg
Pióro Camilli Läckberg wyróżnia lekkość, a przy tym bogate tło psychologiczne. Jej protagoniści to postacie o złożonych osobowościach, często kontrastujących ze sobą. Na kartach powieści skandynawskiej pisarki nie brakuje poczciwców, oddanych matek, zaangażowanych stróżów prawa, ale też postaci skrywających mroczne sekrety, przemocowców czy gburowatych arogantów.
To wszystko sprawia, że jej historie trafiają do szerokiego grona odbiorców i angażują czytelników, odnajdujących w pozytywnych „zwyczajnych” postaciach cząstkę siebie. W intrygi kryminalne zostają tu wplecione historie samego życia i słodko-gorzkich blasków codzienności.
Camilla nie rezygnuje przy tym z własnego zaangażowania w kwestie społeczne. Poprzez swoich (anty)bohaterów bardzo często zabiera ważny głos w sprawie przemocy domowej, nierówności, trudów życia na świeczniku czy rutynowych problemów na rynku pracy i w służbie zdrowia.
Nie jest pisarką suchego stylu. Subtelne opisy przyrody i klimatycznych miasteczek doskonale odwzorowują naturalne piękno szwedzkich krajobrazów w tym surowej, dzikiej przyrody oraz marynistycznej atmosfery wyznaczającej rytm dnia mieszkańców niewielkiej Fjällbacki.
„Szwecja jest dobrym miejscem akcji dla kryminalnych historii, bo po pierwsze, u nas przez większą część roku jest bardzo zimno i ciemno. Po drugie: istnieje powszechne przekonanie, że Szwecja jest idealnym krajem do życia: państwem opiekuńczym, bezpiecznym, ekologicznym. Autorzy kryminałów trochę tę wizję zaburzyli, wstrząsnęli tym idealnym światem, pokazując zbrodnie, gwałty, przemoc. Bo tutaj też się one zdarzają” – mówiła kilka lat temu w rozmowie z Marią Olecha-Lisiecką pisarka.
Wiele twarzy autorki
Camilla Läckberg za sprawą serii o Fjällbace zyskała międzynarodową rozpoznawalność. Jej książki zostały sprzedane w 60 krajach z liczbą ponad 35 milionów egzemplarzy. Otrzymała liczne nagrody, w tym Pisarza Roku w Szwecji (przyznana przez SKTF w 2005 roku), Grand Prix Literatury Kryminalnej we Francji (2008) czy tytuł Kobiety Roku magazynu „Expressen” (2012).
Z czasem rozpoczęła kolejne cykle kryminałów, które pozwoliły jej przerwać rutynę i odpocząć od Fjälbacki. Trylogię o Faye („Złota klatka”, „Srebrne skrzydła”, „Marzenia z brązu”) wypełniał feministyczny duch, historia kobiecej siły i metamorfozy. We współpracy z mentalistą Henrikiem Fexeusem Läckberg napisała również dobrze przyjęte przez krytykę thrillery: „Mentalista”, „Kult” oraz „Miraż”. Duet połączył sprawy kryminalne z wnikliwą psychologią i analizą ludzkich zachowań, wyciągając z niej gorzką diagnozę na temat nas samych. Samodzielnie Camilla wydała też zbiory mrocznych opowiadań m.in. „Zamieć śnieżna i woń migdałów”.
Skandynawska królowa kryminału pozostaje kobietą licznych pasji, niekiedy dość nieoczywistych. Być może, gdyby nie książki, Läckberg zostałaby… szefową kuchni. Uwielbia gotować i nie każdy wie, że jest autorką książki z przepisami! Ma słabość do risotto i gorzkiej czekolady. Jej kulinarne zainteresowania wybrzmiewają na kartach powieści – niektórzy bohaterowie eksperymentują z kuchnią europejską czy zdrowym żywieniem, nie mogą również (tak, jak sama Camilla) obyć się bez czarnej kawy pijanej hektolitrami.
Szwedzka pisarka ma ponadto na koncie serię książek dla dzieci „Super-Charlie” oraz scenariusze filmowe. W 2012 roku gościła w rodzinnej edycji „Tańca z gwiazdami”, w której wytańczyła czwarte miejsce. Jest osobą bardzo rodzinną, gdy nie pracuje, całą uwagę skupia na dzieciach, wspólnej zabawie czy aktywnościach ze starszym potomstwem.
Camilla Läckberg jest również fanką filmowych horrorów i bizneswoman. Projektuje ubrania oraz biżuterię, wspiera kobiece biznesy, inwestuje. Pozostaje uznaną działaczką charytatywną, wspierającą prawa kobiet i walkę z przemocą domową.
Więcej o sylwetkach kobiet znajdziecie tutaj.
