Czułość Materii jest opowieścią o napięciach — między tym, co ulotne i tym, co trwałe; między obrazem a dotykiem; między doświadczeniem a jego śladem. W tej odsłonie Kobiecej Strony Sztuki materia przestaje być neutralnym tworzywem. Staje się przestrzenią zapisu — czułą, podatną, reagującą. Nośnikiem pamięci, emocji i uważności.
Spotkanie ceramiki i fotografii buduje tu wielowarstwowy dialog dwóch porządków: organicznego, zakorzenionego w geście, ogniu i ziemi oraz efemerycznego — opartego na świetle, czasie i spojrzeniu. Prace ośmiu artystek ceramiczek, realizowane głównie w technice raku, ujawniają proces jako istotę formy. Naczynia, figury i abstrakcyjne struktury noszą w sobie ślad nieprzewidywalności — działania ognia, który nie tyle podporządkowuje się intencji, co współtworzy ostateczny kształt. Ceramika funkcjonuje tu jako zapis transformacji: materii, gestu, energii. Jest jednocześnie krucha i odporna — napięta między kontrolą a oddaniem, intencja a przypadkiem, miedzy delikatnością i siłą.
Fotografia szesnastu artystek rozwija tę opowieść w innym rejestrze percepcji. Rozległe pejzaże i obrazy natury widzianej z lotu ptaka wprowadzają perspektywę dystansu — odsuwają człowieka, by jednocześnie uwidocznić jego obecność i wpływ. W kontraście pojawiają się portrety — skupione, intymne, osadzone w emocji i relacji. Obok nich fotografie przekraczają własną mediumiczność — stają się materią poprzez instalacyjne działania, takie jak tkaniny z nadrukowanymi obrazami. Fotografia przestaje być jedynie obrazem — staje się obiektem, materią i doświadczeniem.
Wystawa splata się z refleksją nad współczesnością — światem naznaczonym kryzysem relacji: z naturą, z drugim człowiekiem, z samą sobą. Obecne w pracach wątki ekologiczne odsłaniają kruchość środowiska i odpowiedzialność, którą często wypieramy. Równolegle pojawia się doświadczenie życia w rzeczywistości przesyconej technologią — w ciągłej obecności obrazów, komunikatów, ekranów. W świecie, w którym kontakt ulega zapośredniczeniu, a uważność rozprasza się na nieskończoną ilość bodźców.
Czułość Materii proponuje gest odwrotny — powrót do uważności. Do bycia w relacji. Do doświadczenia, które nie kończy się na spojrzeniu, lecz angażuje wyobrażony dotyk, pamięć ciała, obecność. To przestrzeń, w której materia nie jest bierna, a obraz nie jest jedynie powierzchnią.
Czułość nie jest tu kategorią estetyczną. Jest strategią poznania. Sposobem bycia w świecie — bardziej świadomym, bardziej odpowiedzialnym, bardziej uważnym.
To właśnie w tej czułości — wobec materii, obrazu i siebie nawzajem — ujawnia się możliwość innego widzenia.
Kuratorka wystawy Izabela Rogala
Wystawa trwa do 6 września 2026 roku
Więcej o kulturze i sztuce znajdziecie tutaj.
