Filmowe korzenie
Zdolności aktorskie wyssała z mlekiem matki. Urodziła się w Los Angeles w 1945 roku jako córka irlandzkiej aktorki Maureen O’Sullivan znanej m.in. z klasycznej serii filmów o Tarzanie (1932-1942).
Jej ojciec również pozostawał silnie związany z kinowym środowiskiem. John Farrow był australijskim reżyserem i scenarzystą, który otrzymał Oscara za scenariusz do filmu „W 80 dni dookoła świata”. Ze względu na charakter pracy rodziców dziewczynka od najmłodszych lat odwiedzała plany filmowe. Na wielkim ekranie zadebiutowała zaś jako dwulatka.
Najstraszniejsza choroba XX wieku
Mimo kreatywnych zawodów rodzice Marii, bo tak brzmiało jej pełne imię, pozostawali surowi. Wychowywali dzieci w sztywnych zasadach wiary katolickiej. Dziewczynka miała trzy siostry i trzech braci. Błogość jej dzieciństwa skończyła się w wieku 9 lat. W Los Angeles wybuchła wówczas epidemia polio, która miała dotknąć nawet 500 osób. Wśród nich znalazła się Mia, która cudem wyrwała się szponom śmierci.
Kilka tygodni spędziła w „żelaznym płucu” – komorze wspomagającej pacjentów z niewydolnością oddechową. Dzięki podciśnieniu przebywająca w niej osoba z porażeniem mięśni wywołanym polio mogła oddychać. Nic dziwnego, że choroba zapadła w zbiorowej pamięci jako jedna z najstraszniejszych epidemii XX wieku, która przyszła nagle i zebrała krwawe żniwo.
Mia została odseparowana od bliskich na osiem miesięcy ze względu na wysoce zakaźny charakter choroby. To był jeden z najokropniejszych rozdziałów jej życia. Samotność i ból, do tego doszło przedwczesne zderzenie ze śmiercią. Mia obserwowała umierającą na sąsiednim łóżku koleżankę, co pozostawiło w niej trwały ślad.
Dalsze tragedie
Po powrocie do zdrowia problemy dziewczynki niestety się nie skończyły. Jej rodzina przeżywała ciężki pod względem finansowym czas, który zmusił ich do wyjazdu do Europy. Gdy ojciec pracował na planach filmowych, Mia wraz z siostrami została posłana do szkoły z internatem w Surrey, hrabstwie w południowo-wschodniej Anglii. Placówką zarządzały zakonnice i robiły to twardą ręką. Rygor, polowe warunki i obciążające psychikę kary ponownie odbiły się na kondycji przyszłej aktorki.
W wieku 16 lat na Mię spadł kolejny cios. Jej brat Michael zginął w katastrofie lotniczej. Niedługo po rodzinnej tragedii na jaw wyszło podwójne życie ojca – John był alkoholikiem i regularnie zdradzał żonę. Odszedł przedwcześnie na zawał serca, gdy Mia miała 18 lat.
Niedługo przed jego śmiercią Mia zdążyła wyjechać z matką do Nowego Jorku, gdzie obie uczęszczały na castingi w poszukiwaniu roli na Broadwayu. Aktorstwo dawało nastolatce wytchnienie od bolączek codzienności.
Słońce po burzy
Podczas pracy nad rolą Mia Farrow zapominała o przeciwnościach losu. Po kilku drobnych angażach przełomem okazała się kreacja w „Dziecku Rosemary” (1968) Romana Polańskiego. Jako obawiająca się o bezpieczeństwo noszonego dziecka i nieświadoma intryg ciężarna trafia sam w środek sekty oczekującej przyjścia na świat Antychrysta. Rola uczyniła z niej ikonę Hollywood i do dziś pozostaje jedną z lepiej rozpoznawalnych w dorobku gwiazdy. Sam obraz pozostaje zaś przełomowym arcydziełem kina grozy.
Mia łączyła sceniczne sukcesy z ekranowym powodzeniem komercyjnym. Partnerowała Dustinowi Hoffmanowi w melodramacie „John i Mary” (1969), a także Robertowi Redfordowi przy okazji spektakularnej adaptacji powieści F. Scotta Fitzgeralda „Wielki Gatsby” (1974), w której wcieliła się w Daisy – obiekt westchnień tytułowego bohatera i przedstawicielkę wyższych sfer.
Mężczyźni
W latach 80. aktorka nawiązała kluczową współpracę z Woodym Allenem przy intelektualnych komediodramatach twórcy. Wystąpiła w jego 13 produkcjach, w tym „Zelig” (1983), nagrodzonej trzema Oscarami „Hannah i jej siostry” (1986) czy najbardziej filozoficznym, iście bergmanowskim filmie Allena pt. „Inna kobieta” (1988) u boku Geny Rowlands.
Ich prywatna relacja do dziś pozostaje obiektem spekulacji i kontrowersji. Po 12 wspólnych latach nieformalna para rozstała się z hukiem, gdy Allen związał się z adoptowaną córką Mii z drugiego małżeństwa, Soon Yi Previn.
Przed kontrowersyjnym związkiem Mia nie znalazła szczęścia u boku dwóch sławnych mężów: legendarnego piosenkarza i aktora Franka Sinatry (pozostawali małżeństwem w latach 1966-1968), a także kompozytora Andre Previna (1970-1979).
Niedługo po rozstaniu z Allenem, Farrow oskarżyła reżysera o molestowanie ich córki Dylan, czemu twórca stanowczo zaprzecza. Ona kreowała go na seksualną bestię, on zarzucał jej kłamstwa wywołane chęcią zemsty i manipulowanie dziećmi. Woody Allen twierdził również, że to aktorka znęcała się nad pociechami i miała kłaść się z nimi do łóżka zupełnie nago. Kulisy konfliktu przedstawił dokument „Allen kontra Farrow”.
Mia Farrow kończy 81 lat
Medialna afera naznacza współczesny wizerunek Mii Farrow. W oderwaniu od wspomnianych spekulacji warto jednak podkreślić jej silną pozycję na filmowym szlaku, zaszczepioną w młodym wieku determinację oraz aktywizm. Aktorka wspiera walkę o prawa człowieka, skupiając się na najmłodszych i uchodźcach. Jest ambasadorką dobrej woli UNICEF.
X muza pamięta ją natomiast jako specjalistkę od naturalizmu i subtelności, pod którą kryje się wszechstronny ładunek emocjonalny. Od czasu do czasu powraca przed kamerę. W 2022 roku zasiliła obsadę miniserialu „Obserwator”, w którym wykreowała tradycjonalistkę Pearl Winslow.
Więcej o sylwetkach kobiet znajdziecie tutaj.
