Zastanawiasz się nad założeniem implantu zębowego? Masz dużo wątpliwości i pytań przed zabiegiem? Spróbujemy odpowiedzieć na najczęściej zadawane pytania Pacjentów!
1. Jakie konsekwencje może mieć nieuzupełnienie braków zębowych?
Brak nawet jednego zęba może z czasem wpływać na funkcjonowanie całego układu żucia. Zęby sąsiadujące z luką mogą stopniowo się przesuwać lub pochylać, natomiast ząb znajdujący się po przeciwnej stronie łuku może wysuwać się w kierunku wolnej przestrzeni. W efekcie może dojść do zaburzeń zgryzu, trudności z dokładnym rozdrabnianiem pokarmów czy nierównomiernego obciążenia pozostałych zębów. U części pacjentów pojawiają się także dolegliwości w obrębie mięśni żucia czy stawów skroniowo-żuchwowych.
W miejscu po utraconym zębie kość nie jest już obciążana w naturalny sposób, dlatego może stopniowo zanikać. Im dłużej utrzymuje się brak zęba, tym trudniejsze może być jego późniejsze uzupełnienie. W tym przypadku przed wszczepieniem implantu niekiedy konieczna będzie dodatkowa odbudowa kości. Braki zębowe mogą również utrudniać higienę, wpływać na wymowę i wygląd uśmiechu. Tempo i zakres tych zmian są indywidualne, dlatego możliwości leczenia warto omówić ze stomatologiem, nawet jeśli luka początkowo nie powoduje bólu ani wyraźnego dyskomfortu.
2. Jakie są przeciwwskazania do wszczepienia implantu?
Przeciwwskazania do leczenia implantologicznego mogą mieć charakter czasowy lub trwały. Zabiegu zazwyczaj nie wykonuje się przy aktywnym stanie zapalnym w jamie ustnej, nieleczonej próchnicy, chorobach dziąseł i przyzębia, a także niedostatecznej higienie. Przeszkodą mogą być również niewyrównane choroby ogólne, między innymi cukrzyca, poważne zaburzenia krzepnięcia czy niektóre schorzenia układu odpornościowego. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest unormowanie choroby i uzyskanie opinii lekarza prowadzącego.
Znaczenie mają także palenie tytoniu, przyjmowane leki, przebyta radioterapia w okolicy głowy i szyi i zbyt mała ilość kości w miejscu planowanego zabiegu. Czynniki te nie zawsze całkowicie wykluczają wszczepienie implantu, ale mogą zwiększać ryzyko powikłań lub wymagać dodatkowego przygotowania, na przykład odbudowy kości. Ostateczna kwalifikacja odbywa się podczas konsultacji, na podstawie wywiadu medycznego, badania jamy ustnej i szerokiej diagnostyki obrazowej.
3. Jak wygląda zabieg wszczepienia implantu zębowego?
Zabieg rozpoczyna się od podania znieczulenia miejscowego. Następnie lekarz odsłania kość i przygotowuje w niej miejsce, w którym umieszcza implant, czyli niewielki element zastępujący korzeń utraconego zęba. Po sprawdzeniu jego stabilności obszar zabiegowy zostaje zabezpieczony, a w razie potrzeby dziąsło jest zszywane. Cała procedura odbywa się według wcześniej opracowanego planu leczenia, przygotowanego na podstawie badania jamy ustnej i diagnostyki obrazowej.
Po wszczepieniu rozpoczyna się okres gojenia, podczas którego implant łączy się z otaczającą go kością. Proces ten trwa zazwyczaj kilka miesięcy, ale jego długość zależy między innymi od miejsca zabiegu, jakości kości i indywidualnych warunków zdrowotnych pacjenta. Po zakończeniu gojenia lekarz odsłania implant, jeśli został on przykryty dziąsłem, i zakłada element kształtujący tkanki. Ostatnim etapem jest wykonanie i zamocowanie docelowego uzupełnienia protetycznego, na przykład korony.
4. Co robić, gdy przed zabiegiem brakuje odpowiedniej ilości kości?
Niedostateczna ilość kości nie zawsze wyklucza leczenie implantologiczne. Jeżeli badanie i diagnostyka obrazowa wykażą, że kość jest zbyt wąska, zbyt niska lub ma nieodpowiednią strukturę, lekarz może zaplanować zabieg jej odbudowy. W zależności od warunków stosuje się między innymi materiały kościozastępcze, przeszczep własnej kości lub połączenie obu metod. W bocznym odcinku szczęki czasami konieczne jest również podniesienie dna zatoki szczękowej, aby uzyskać odpowiednie podłoże dla implantu.
Odbudowę kości można przeprowadzić przed wszczepieniem implantu albo, jeśli pozwalają na to warunki, podczas tego samego zabiegu. Następnie tkanki potrzebują czasu na wygojenie i przebudowę, co może wydłużyć całe leczenie o kilka miesięcy. Wybór metody zależy od wielkości ubytku, miejsca planowanego implantu i ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Decyzję podejmuje lekarz po analizie badania klinicznego i najczęściej tomografii komputerowej.
5. Czy implant może się nie przyjąć?
Tak, istnieje ryzyko, że implant nie połączy się prawidłowo z kością. Taką sytuację określa się jako brak osseointegracji. Może do niej dojść na etapie gojenia, na przykład wskutek zakażenia, przeciążenia implantu lub niewystarczających warunków kostnych. Ryzyko zwiększają również palenie tytoniu, niedostateczna higiena jamy ustnej, niekontrolowana cukrzyca i nieprzestrzeganie zaleceń pozabiegowych. Nie oznacza to jednak, że implant z pewnością się nie przyjmie.
Niepowodzenie leczenia może wystąpić także po dłuższym czasie, między innymi w wyniku stanu zapalnego tkanek otaczających implant. Dlatego ważne są prawidłowa higiena, regularne kontrole i profesjonalna higienizacja w gabinecie. Jeżeli implant nie zintegruje się z kością, lekarz zazwyczaj go usuwa i ocenia przyczynę problemu. Po wygojeniu tkanek i ewentualnym dodatkowym przygotowaniu podłoża w wielu przypadkach można ponownie rozważyć leczenie implantologiczne.
6. Jak trwałe są implanty zębowe?
Implanty zębowe są rozwiązaniem przeznaczonym do wieloletniego użytkowania, jednak nie można zagwarantować ich trwałości przez całe życie. Na powodzenie leczenia wpływają między innymi prawidłowe zaplanowanie i przeprowadzenie zabiegu, jakość kości, stan zdrowia pacjenta i sposób dbania o jamę ustną. Sam implant, umieszczony w kości, może funkcjonować przez wiele lat, natomiast osadzona na nim korona może wcześniej wymagać naprawy lub wymiany ze względu na naturalne zużycie.
Dla utrzymania implantu ważne są dokładna higiena, regularne kontrole stomatologiczne i profesjonalne oczyszczanie. Szczególnej uwagi wymagają okolice styku uzupełnienia z dziąsłem, ponieważ gromadząca się tam płytka bakteryjna może prowadzić do zapalenia tkanek otaczających implant, a następnie do utraty kości. Na trwałość leczenia niekorzystnie wpływają także palenie tytoniu, niekontrolowane choroby przewlekłe, zgrzytanie zębami i przeciążenia zgryzowe.
Artykuł sponsorowany.
