Pojętna uczennica
Urodziła się 1 stycznia 1876 roku w Bretanii, we Francji. Była najstarszym z jedenaściorga dzieci, wcześnie nauczyła się samodzielności i zaczęła pracować. Jeanne Lanvin miała 13 lat, gdy została asystentką krawcowej, rozwoziła po całej Francji kapelusze.
Praktyki u Madame Felix zaowocowały śmiałymi projektami kapeluszy. Właścicielka niewielkiego salonu wiązała z Lanvin duże nadzieje, ale to nauka u Suzanne Talbot i własny biznes przyniosły kobiecie uznanie. W wieku 22 lat Jeanne Lanvin otworzyła sklep przy rue Boissy d’Anglais 16, gdzie sprzedawała dopasowane do sylwetki kapelusze. Po 4 latach działalności modystka przeniosła się do lepszej dzielnicy i otworzyła butik na rue du Faiubourg Saint-Honoré.
Nowy start
W 1895 roku Jeanne Lanvin poznała włoskiego szlachcica Georgesa Di Pietro, za którego wyszła za mąż, a po dwóch latach urodziła córkę Margueritte Marie-Blanche. Kobieta zakochała się w dziewczynce, matka z córką dobrze się dogadywały. Gdy jej małżeństwo się rozpadło, Lanvin starała się wynagrodzić córce trudne dzieciństwo. Szyła dla niej stroje, zmieniła asortyment sklepu i zachęcała Margueritte do częstych wizyt w salonie.
Po tym, jak w sklepie pojawiły się starannie wykończone ubranka dla dzieci, Jeanne Lanvin wymyśliła identyczne kostiumy dla kobiet i córek. Gotowe wzory spodobały się dzieciom i matkom, w tym praktycznej królowej Elżbiecie I, która zaopatrywała się w kreacje dla księżniczek Elżbiety i Małgorzaty.
Pozycja Jeanne Lanvin w świecie mody stale rosła. Po tym jak przekonała do siebie kapitułę Chambre Syndincale de la Couture projektantka została uznana za jedną z twórczyń haute couture.
W czasie I wojny światowej imperium projektantki dalej się rozwijało. W 1915 roku Jeanne uczestniczyła w Międzynarodowej Wystawie Światowej w San Francisco. Wypożyczone kapelusze i kostiumy należały do najczęściej kupowanych ubrań w butiku Lanvin.
Po I wojnie światowej projektantka poszerzyła asortyment o bieliznę, odzież codzienną, kreacje wieczorowe, płaszcze i perfumy. Założony przez nią dom mody zajmował całe piętro, Jeanne miała do dyspozycji cztery pracownie, gdzie powstawała bielizna, kapelusze, hafty i projekty ubrań. Niektóre tkaniny malowano ręcznie. Kobieta nadzorowała każdy etap pracy, do pracowni dopuszczała córkę, z którą wspólnie tworzyły obrazy. Malarstwo było kolejną po tworzeniu ubrań pasją Jeanne Lanvin. Wykonywane w pracowni obrazy i rysunki były odzwierciedleniem stylu projektantki, która na płótnach najchętniej dokumentowała przeróbki kreacji i zamówienia klientek.
Lanvin zawsze ufała swojej intuicji. Nawet gdy świat pokochał art déco, jazz, geometrię, złoto i przepych, ona wolała kwiaty, przylegające do ciała tkaniny i suknie empire. Na co dzień skryta projektantka była starszą panią z dużą wyobraźnią.
„Działam pod wpływem impulsu i wierzę w instynkt. Moje sukienki nie są przemyślane. Daję się ponieść emocjom, a wiedza techniczna pomaga mi je urzeczywistniać” – powiedziała Jeanne Lanvin w wywiadzie dla „Vogue’a”.
Nie przypuszczała, że słowa te okażą się prorocze.
Wymagające lata 20.
W latach 20. XX wieku Jeanne Lanvin była jedną z najbardziej znanych i zapracowanych projektantek we Francji. Oferowane przez nią ubrania i dodatki można było kupić w sklepach w Paryżu, Deauville i Biarritz, gdzie zatrudniła 800 pracowników, z czego 23 osoby miały bezpośredni kontakt z klientkami. Głęboka przyjaźń z architektem Armandem Albertem Rateau zaowocowała bliską współpracą, polegała na aranżacji domu i sklepu. Razem wymyślali tapety, witraże, dywany i zasłony.
W 1922 roku Jeanne Lanvin założyła w Nantére fabrykę farb, gdzie dalej oddawała się malarskiej pasji, łączyła kolory, dobierała do falbanek, koronek, tafty i jedwabiu cekiny, koraliki i muszelki. Wymyśliła nowy odcień błękitu, który pasował do większości karnacji klientek. Twarzowy, delikatny kolor współgrał z resztą ubrań i pojawiał się w każdej nowej kolekcji. Projektantka znała się na modzie i śledziła zmieniające się trendy.
Kiedy popularność zdobyły nadmorskie kurorty, Jeanne Lanvin otworzyła w sklepie dział sportowy. Oferowała stroje do pływania, jazdy konnej, tenisa i sportów zimowych.
W 1924 roku w domu mody Jeanne Lanvin odbyła się premiera pierwszej linii perfum. Trzy lata później, w 1927 roku, zainspirowana grającą na pianinie córką, Jeanne wypuściła na rynek nowy zapach Arpege, który – razem z wypukłym flakonikiem stworzonym przez Rateau – odniósł sukces.
Rok po promocji bestsellerowych perfum, Lanvin otworzyła skierowany dla mężczyzn dział z szytymi na miarę garniturami, krawatami, piżamami i odzieżą sportową. Po raz kolejny projektantka odgadła potrzeby klientów.
Nowe pomysły
W 1939 roku wybuchła II wojna światowa. Początkowo nieświadoma zagrożenia Jeanne Lanvin dalej projektowała kostiumy dla zamożnych klientów, z czasem zarzuciła pracę na rzecz wspierania stacjonujących w wojsku kobiet. Uszyte przez nią mundury były wyjątkowe, zapisały się w historii mody.
Zaraz po wojnie, w 1945 roku, Jeanne Lanvin, otrzymała niepokojące wieści. Pokazy mody przestały interesować klientów, podobnie szyte na zamówienie stroje. Zaniepokojona tym faktem 78-letnia projektantka nakłoniła do współpracy wieloletniego przyjaciela Luciena Lelonga, prezesa Paryskiej Rady Mody. Razem zorganizowali wystawę objazdową na temat wyjątkowych francuskich projektantów. W krótkim czasie Lanvin udało się wypożyczyć kostiumy Diora, Coco Chanel, Madame Grès i innych zasłużonych osób.
Jeanne Lanvin zmarła 6 sierpnia 1946 roku w Paryżu. Pozostawiła po sobie dziesiątki starannie uszytych strojów, dobrze prosperującą firmę. Była przekonana, że rola kobiety nie ogranicza się do spędzania czasu w domu. Dla współczesnych jej kobiet stała się symbolem niezależności i sprytu.
Do 1950 roku prezesem w firmie była córka założycielki domu mody. Po niej rolę tę przejęli różni dyrektorzy kreatywni, np. Claude Montana, Dominique Morlotti, Albert Elbaz i Bruno Sialelli. Ich nadrzędnym celem było dbanie o taki poziom usług, jaki przed laty oferowała swoim klientkom Jeanne Lanvin.
Zgodnie z przewidywaniami Jeanne Lanvin wymyślony przez nią odcień błękitu jest jednym ze znaków rozpoznawczych francuskiego domu mody.
W 2024 roku kontrolowany przez Chiny koncern Fosun Fashion Group, właściciel Lanvin, zanotował spadek zainteresowania dobrami luksusowymi. Ze sprawozdania finansowego wynika, że przychody Lanvin Group wyniosły 328 mln euro i spadły o 23 procent.
Nowym projektantem domu mody Lanvin został Peter Coppinga, który w debiutującej kolekcji nawiązał do dziedzictwa Jeanne Lanvin.
Źródła:
https://blog.fabrics-store.com/2019/12/19/jeanne-lanvin-modern-romantic/
https://gallica.bnf.fr/accueil/fr/html/jeanne-lanvin-lartiste-couturiere
https://eu.lanvin.com/pages/jeanne-lanvin?shpxid=eb4e3f0b-8395-4377-96d2-1eb100e8db74
https://www.metmuseum.org/art/collection/search/157340
Więcej o sylwetkach kobiet znajdziecie tutaj.
